ابو الفضل مير محمدى زرندى
302
تاريخ و علوم قرآن ( فارسى )
حديثى براى شما نقل شد اگر از كتاب خدا براى آن شاهدى پيدا كرديد و يا از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) مؤيدى براى آن رسيده باشد ( آن را قبول كنيد ) و الا آن را رد نماييد . 3 - و نيز آن مرحوم در كتاب كافى از ايوب بن حر نقل مىكند : از امام صادق ( عليه السلام ) شنيدم تمام اشياء به كتاب و سنت بر مىگردد و هر حديثى كه موافق كتاب نباشد ساخته و پرداخته است « 1 » . و نيز از احاديث ديگرى كه دستور مىدهد احاديث را به كتاب عرضه كنيد به خوبى استفاده مىشود قرآن موجود در عصر ما و عصر امام صادق ( عليه السلام ) همان كتاب خدا است كه معيار صدق و كذب احاديث با تطبيق و عرضه بر آنست . به اضافهء احاديث ديگرى كه متضمن اينست كه : امامان ( عليهم السلام ) بعضى از روات را مأمور كردند تا قرآن را همانطور كه مردم قرائت مىكنند بخوانند و در اين اخبار تعبيرات ديگرى را مىبينيم ، مانند جملهء « اقرأ كما يقرأ النّاس » و يا جمله ديگر « اقرؤا كما تعلّمتم » و يا جملهء ديگرى را در جواب راوى كه عرض كرده بود « من حروفى را از قرآن مىشنوم كه در بين مردم ديده نمىشود و آنان چنين تلاوت نمىكنند » مىفرمايد : « اقرؤا كما علّمتم » كه همه دلالت مىكنند بر اينكه لازم است قرآنى را كه در بين مردم شايع و معروف است تلاوت كرد و غير آن را ترك نمود . با توجه به مطالب گذشته مىتوانيم بگوييم : قرآن موجود حجت قاطع خدا است و باطل به آن راه نيافته و نخواهد يافت و قرآنست كه ميزان حق و باطل در احاديث است كه با عرضه به آن صحيح از مجعول تشخيص داده مىشود بدون كوچكترين شك و ترديد .
--> ( 1 ) وافى ج 1 ، ابواب العقل و العلم باب اخذ بالسنه و شواهد الكتاب ص 54 .